woensdag 30 december 2015

Knutsel - Prutsel



Roselinde die de nieuwe K3 getekend heeft...
En ons knutselwerkje voor
papa zijn verjaardag! 

Kunnen jullie bekijken als jullie op 
de bovenstaande knop klikken! 


- MaMa -

zondag 20 december 2015

Quote van de dag


Deze donkere zondagavond vullen we met mama tijd. Ik vraag aan de kindjes wat ze heel graag 
samen willen doen. Ryan wil kleuren. Dus we trekken de lade open met de kleurpotloden en
de stiften. En we kiezen elk een wit plaatje uit. Al snel zie je overal fleurige kleurtjes.
Zowel op papier als op de handjes! :-)

Roselinde wil iets maken van lego... We laten onze hoofdjes leeg zonder een plannetje.
Maar mama heeft wel een ideetje in haar hoofd... Zusje maakt een huisje, en mama heeft
dit uit haar hoed getoverd: 

Toe aan even stil zitten denk ik. We zetten de tv op, even op de bank hangen...
Ryan vraagt om een film op te zetten. Leuk idee.
Uit die hopen keuze kiezen we samen een kerstshow van Samson en Gert. 
De show start en Roselinde zegt plots vol bewondering;

- " Mama, die hond kan praten!" 

- " ... " :-)

+ leutig mee dansen! :-) 




- MaMa -

donderdag 10 december 2015

Status van de dag


Die bekendste witte site met die grote blauwe letter F, je weet wel... 
Bijna iedereen kan het niet weerstaan om in die grote online wereld mee te doen. 
Dan laten we onze tijd voorbij kruipen door nerveus naar beneden te scrollen. 
Hopend om iets zinnig te zien, hunkerend naar foto's, of benieuwd naar de laatste
nieuwe status van een 'internet vriend' ... 
Geef toe, je ziet soms wel eens wat voorbijgaan waar je bij denkt: 
moet dit nu echt online dat iedereen het ziet? Of: Is dit nu interessant? 
Deze avond kwam ik een status tegen: overbodig en misschien iets té intiem? 
Maar ah dat is de mode van die online wereld zeker: dat dit soort dingen kunnen 
en iedereen dit maar normaal vind? 
Waar gaan we met onze gedachten naartoe? Denk ik dan. 
Hier komt ie: 

" Goede morgend vrienden
kem geen goesting om op te staan
mo tis van moeten kmoe plassen verdome 
:'-) " 

Leestekens of hoofdletters overbodig natuurlijk. 
Schrijffouten toegelaten. 
En dan antwoorden mensen daar nog op hé! 

Groetjes van - iemand die niet compleet gek is -
* brede glimlach icoon *

Quote van de dag


Ons avondmaal aan tafel is hier altijd een heel ritueel... 
Omdat de kinderen 's middags boterhammen eten op school, eten wij 's avonds 
allemaal samen aan onze eettafel. 
Mama en papa samen in de keuken koken, kindjes helpen tafel te dekken 
met hun bordjes en bestek. En dan begint het;
De pannen op tafel... Ryan opscheppen, vlees snijden, Roselinde opscheppen, snijden, 
Rodney niet vergeten, 
en Roselinde heeft tegen dan al haar geduld verloren. 
Zie je het voor je; iedereen heeft eten op zijn bord maar mama heb nog geen 
beet binnen hoor :-) 
Roselinde: " Mamaaaa, ik wil nog vleesje!" Haar tweede portie al? 
En dan zegt mama met een zucht: " Ja schat, eventjes geduld! Je weet wat ik 
hier allemaal doe... " Klaar met een hele uitleg, valt ze me in... 
" Ja, want mama, je hebt maar twee handen hé! " - ( ... ) Zucht. 
Zegt ze plots: " En ook twee benen!" :-) 

- Mama - 


zondag 6 december 2015

Sint op bezoek


De man met de lange witte baard, met zijn kleurige geklede vriendjes
waar elk kind zo dol op is :-) 
was al op bezoek geweest in november. 
Maar daar heeft mijn slimme dochter van 4 jaar dus iets op gevonden... 
"De Sint is bij ons nog niet geweest hoor mama! 
Dat waren de Pietjes die al cadeautjes afgezet hebben toen.
Nu zondag komt de Sint nog langs hoor bij ons thuis!"
Dus wat moet je dan zeggen? Ze is nog zo klein en ik vind het zo lief!
Daarom ga ik dus mee in haar fantasiewereld, en ik vind het zalig.
Die pretlichtjes in haar ogen als ze verteld wat de Sint gebracht heeft... 
Broer en zus, zo gelukkig met die enkele snoepjes en dat kleine extra cadeautje. 
Iedereen doet hier mee, maar geef toe dat de ouders ook stiekem mee genieten! 

Mama



Respect & Begrip



Respect
Begrip

Dat is wat ik wil,
dat is wat ik stil vraag.
Merk je dat dan niet?

Ik wil niet discuteren,
ik wil er verder niet over praten.
En dan klap ik volledig toe.
Geen woord meer.
Laten we over iets anders babbelen.




Want jij begrijpt mij toch niet.
Wie wél?
Vraag ik me dan ook af.

Je hebt geen respect voor mijn keuze.
Je hebt ook totaal geen begrip voor mijn situatie.
Je lacht het weg, vol ongeloof,
maar ik kan alleen maar denken aan
tranen die ik wegdruk.
Ik kan alleen maar denken aan de pijn
die nooit gezien word.

Mag ik alsjeblief respect?
Heb toch wat begrip en medeleven.
Ook al snap je het niet.
Want je hebt het geluk dat je de wereld niet kent.

Leef jij maar in jouw cocon.
Leef jij maar in jouw wereld.
Ook jij hebt ups en downs.
Dat begrijp ik wel.

Maar heb dan geen kritiek op mijn situatie.
Want dit is mijn bewuste keuze.
Daar heb ik voor gekozen,
voor dit gezin.
Dit gezin is mijn leven, mijn alles.
Ik voel me gelukkig met wat ik heb.
Ik ben omringt met liefde,
en dat is bij mij wat het meeste telt.

Dus ik vraag niet dat je mij begrijpt,
maar ik wens enkel:
respect en
begrip.

-Me- 

vrijdag 4 december 2015

donderdag 3 december 2015

KeRsTbOoM


Altijd op zoek naar iets origineels... Dat ben ik. 
Iets willen maken dat toch nét iets anders is dan alle andere dingen. 
Dat maakt het zo uniek! 
Met hulp van dochtertje lief is dit het resultaat: 
Onze Eerste KerstBoom van Lego !! 


zondag 29 november 2015

Als de muren konden praten


Als de muren konden praten 

Will Tura/Nelly Byl / David Vandyck
1978 / 2015


Als de muren konden praten 
over alles wat ze zien
ja, dan zouden hun verhalen 
ons verwonderen, misschien
want er bestaat zoveel leed 
dat men niet weet
als de muren konden praten 
over alles wat gebeurt
achter ieder vensterraam, 
zouden wij niet zo voldaan
iedere avond slapen gaan.

Er is zoveel eenzaamheid die uit trots verborgen blijft
en waaraan geen mens wat doet, omdat niemand ze vermoedt
als de muren konden praten 
over alles wat geschiedt
zou er soms wel iemand zijn 
die een mens troost in 't verdriet
maar de muren praten niet

Als de muren konden praten 
over alles wat ze zien
ja dan zouden hun verhalen 
ons verheugen, misschien
want er bestaat, gelukkig ook, 
nog liefde en hoop


Als de muren konden praten 
over elke lieve daad
was, wie weet, al dat gepraat, 
dat geklets in iedere straat
voor één keer 't beluisteren waard


Maar de muren zwijgen stug over liefde en geluk
en bewaren elk geheim waarvan zij getuigen zijn


als de muren konden praten over jou en mij
zou de hele wereld zien dat er, ondanks leed en pijn
nog verliefde mensen zijn.


Voor een speciaal persoon! Bedankt!

vrijdag 27 november 2015

Birthdayyy


Elk jaar komt die unieke dag terug, en dan denk ik bij mezelf:
daar is hij wéér; mijn verjaardag! 
Dit jaar een dag zoals een andere. Afwas, opruimen, kuisen, ... 
Het huishouden en kinderen, jullie kennen dat wel.
'S avonds een tas warme thee met honing voor de zere keel en de hoestbuien, 
maar van de chocolade kon ik toch niet afblijven! ;-) 
En véél extra knuffel kusjes van mijn gezinnetje...

Zaterdag gaan we het vieren. Zegt mijn man. Dus ik ben benieuwd... 

Dit kreeg ik van m'n mama voor mijn verjaardag... 





Banner voor op Fb gemaakt!
Bedankt allemaal! 

maandag 23 november 2015

Verdriet


Iets nieuws,
maar meer dan alleen een weetje.
Ik weet het nu,
het is groter dan een beetje.

Een vriendin vertelde het mij,
maar ik moet nu zwijgen.
Toen vertelde ze mij nog meer,
dat ik het ver aan men hart zou krijgen.

Ik geef om jullie,
weten dat het om jou gaat.
Maar ik begrijp jouw beslissing,
het is iets waar niemand over praat.

Kon ik jou maar vertellen
dat ik er voor je wil zijn.
Ik wou dat je kon huilen op mijn schouder,
en delen jouw pijn.

Mijn lippen zijn stil,
en ik zal jullie geheim bewaren.
Ik brand voor jullie een kaarsje,
en ooit zal jouw hemel helemaal opklaren.

- Jouw vriendin - 

dinsdag 10 november 2015

de Sint


Morgen komt hier de Sint op bezoek! Sinterklaas plaatjes

Amaai, de kindjes hebben afgeteld! Ze hebben er zó naar uitgekeken... 
Ze mochten vandaag wat langer opblijven want morgen is er toch geen school, joepie!
Gezellig naar de film Hercules aan het kijken toen opeens... De voordeur openvloog!
Er werd iets naar binnen gegooid... En zo plots als het allemaal begon knalde de deur terug toe.
Kleine Rodney begon van het schrikken te wenen... ( Was dus niet de bedoeling, oharme! )
Maar toen de kindjes ontdekten dat het letter koekjes waren die verspreid lagen op de grond, 
was hun angst al snel over. Wat een verbaasde gezichtjes, zalig!
"Hoe kan da nu?!" Hun frank viel snel dat het de Sint moest geweest zijn! 
Ryan ging nog snel even buiten kijken, maar die snelle Sint was al lang weg hoor. 
Papa die terug vanuit de tuin kwam, zei dat die zwarte Pieten wel op het dak lopen hé. 
En de fantasie van Roselinde die flakkerde helemaal op... 
Wat genieten we zo van die kleine dromertjes! 

Als de braafste engeltjes in bed liggen, want ze gaan mega hun best doen om braaf te zijn. 
Werkt wel stimulerend hoor. Iedereen slaapt? Ja! 
Dan komt mama stiekem tevoorschijn, en als een trouw hulpje van de Sint begin ik 
de tafel te dekken. Laat die nieuwsgierige snoetjes morgen maar eens rondsnuffelen...

Liefs Mama & Papa 

en groetjes van de Sint en Piet 



maandag 9 november 2015

Tijdloze gevoelens


Moe zijn
en Pijn.
Stress.
Nee, die ken ik niet...
Zucht, toch wél!
Het is zoals een vergiet.
Wat mijn lichaam laat zien
is iets heel anders dan hoe ik me voel.
Snap je wat ik bedoel?
Een glimlach.
Hoe gaat het?
Oh, goed hoor! 
Maar stiekem zit ik er zo door.
Door de mazen van het net
kruipen plezier en pret.
Maar wat achterblijft
is herinnering aan een mooie tijd, 
maar ik ken ook
eenzaamheid.

-Me-

woensdag 4 november 2015

Kaartjes & Thee


Goeie avond allemaal, 

kindjes in bed toegestopt. Een luide snurker op de zetel. Wat een stilte...
Lekkere tas thee gemaakt met een dikke lepel honing, en al mijn spulletjes 
op tafel verspreid als een waaier van kleuren. Schaar en lijm en ik aan de slag.
Creatieve uurtjes achter de rug, daar word ik echt helemaal rustig en ontspannen van. 
Mijn hoofd even helemaal leeg, zonder stress. Had ik even nodig na al die drukte.

Hier kun je mijn kaartjes bewonderen. 

Slaapzacht snoetjes! -xxx- 

Creatiefje

donderdag 29 oktober 2015

De Redding

"De Redding" van Nicholas Sparks is het nieuwe boek dat we in 
onze leesclub Libra Clava Tres aan het lezen zijn.
Ik heb hem net uitgelezen, en ik vind hem zeker een aanrader! 

Een alleenstaande moeder heeft een zoontje, dat niets heeft met taal: hij kan niet gewoon praten en verstaat de doorsnee taal ook niet echt. Zij heeft haar leven helemaal in dienst gesteld van het kind: elke dag oefent ze met hem, geeft hem les en 's avonds probeert ze voor hen beiden de kost te verdienen. Onverwacht wordt ze verliefd op een brandweerman, die haar en haar kind redt bij een verkeersongeval; hij wordt ook verliefd op haar. Omdat hij met een zwaar probleem zit, lijkt deze liefde zonder toekomst, maar gelukkig is er een happy end. Een vlot geschreven liefdesroman, die door de beschrijving en de handicap van het kind interessanter is dan de doorsnee liefdesroman. Toegankelijk voor een groot publiek, want eenvoudig van taal en prettig leesbaar. Normale druk. De Amerikaanse schrijver (1965) publiceerde eerder 'Het dagboek' en 'De brief', dat verfilmd werd als 'Message in a bottle'.

Groetjes, een boekenverslinder 

Boeken plaatjes

zaterdag 10 oktober 2015

Annie, aanrader!



Mijn man en ik hadden al onze mening klaar, de eerste echte film van Annie
die kan gewoon niet beter gemaakt worden! Dat is een klassieker! 

Maar toen we al halverwege deze nieuwe film waren, waren er al veel glimlachjes gepasseerd
en zelfs al tranen gerold. Wat een film! Een echte aanrader! 

En oja, zing maar mee! :-)

-xxx-

vrijdag 9 oktober 2015

Stil?


Enkele dagen was het opvallend stil op mijn blog. Maar dat heeft een geldige reden: ik ben namelijk heel druk bezig geweest met kaartjes te maken. Knippen, plakken, ... De hele tafel lag een paar dagen vol gezaaid met kleurrijk papier, theelichtjes, glitters en allerlei kleine plak dingen.
Die vele uurtjes hebben toch resultaat opgeleverd! 
Die je hier kan bekijken.

Ook heb ik een prachtige verrassing klaar voor mijn roze prinsessen meisje, enkel nog een kadertje kopen en stiekem omhoog hangen in haar kamer... Ben eens benieuwd naar haar reactie!
Tekening, klik hier.

Zoals je ziet heb ik ook een leuke geboorte tekening gemaakt, voor een jongetje: Vic. De mama mag nog een uitgebreid cadeau verwachten, maar dit is toch al een voorproefje. 

Ook mijn WeLkom pagina en mijn Me pagina zijn een beetje aangepast. 

Veel kijkplezier! 
Laten jullie weten wat jullie ervan vinden?! 

Liefs MaMa TeiGetje Silvy
-xxx-

woensdag 30 september 2015

Wat we te weinig doen … (Deel 3)


Wat we te weinig doen … (Deel 3) 

We doen te weinig spontane dingen. Een dansje of een liedje fluiten. Bij de buren een stukje taart gaan brengen. Er zijn waarschijnlijk zoveel ideeën in ieders hoofd, dat even als een lichtje gaat branden. Maar dan snel weer dooft omdat we denken: nee, laat maar. Omdat we ongerust zijn over wat anderen over je zouden kunnen gaan denken. Denk maar aan een spontaan praatje met een onbekende bv als je samen op de bus staat te wachten. Of je staat samen met iemand op de markt aan een kraampje naar iets te kijken. Dan heb ik het stiekeme gevoel toch even spontaan iets te zeggen. Vaak denk ik: nee, ik zal maar niets zeggen. Maar de andere momenten als ik dat wel doe, dan volgt er een positief praatje uit. En dat is net zo gezellig. Of even wat gaan zingen of fluiten tijdens het wandelen. Wedden dat de omgeving meedoet?
Laten we meer spontane gekke leuke dingen doen! 

- Me -

dinsdag 29 september 2015

Wat we te weinig doen... (Deel 2)


Wat we te weinig doen … (Deel 2) 

Als ik ga werken of gewoon naar de winkel rij met mijn fiets, dan zijn er veel tegenliggers op de fiets die me voorbijrijden met een negatieve blik op hun gezicht. Zijn ze in diepe gedachten verzonden? Mokken ze om het slechte weer? Dan vraag ik me soms af waar ze aan denken. Ik probeer dan mijn eigen hoofd op te heffen, ze aan te kijken en dan schenk ik hun een mooie glimlach. Soms de breedste glimlach die ik op dat moment kan tevoorschijn toveren. Andere keren een kleine smile op mijn lippen of een kort knikje. 
Maar moesten wij altijd elkaar een glimlach schenken, een teken van vriendschap… Een teken van samenhorigheid. Zouden we ons dan allemaal niet veel gelukkiger voelen in deze wereld? 

- Silvy -


maandag 28 september 2015

Dingen die we te weinig doen, (deel 1)


Wat we te weinig doen …


“Dank u.” Die woorden worden veel te weinig gebruikt. 
Gaan we naar de winkel en staan we aan de kassa kunnen we dat wel zo snel zeggen. Maar waarom gebruiken we die woorden niet meermaals in het dagelijkse leven? Tegen een geliefde zeggen:
“Dank je, dat jij er voor me bent!” Of eens een dankwoordje voor iemand die alle dagen zoveel voor je doet. We zouden er eens meer bij moeten stilstaan. Niet alles wat iemand voor je doet vanzelfsprekend vinden. Toon je dankbaarheid aan iemand, die persoon die je graag ziet. Of gewoon die ene onbekende die iets lief voor je doet.

Dank je schat! Dat je er alle dagen voor me bent, dat je er bent voor ons!
Bedankt voor alles wat je voor ons doet! Je betekend alles voor me!
Ik hou van je! 

Je Teigetje

zondag 27 september 2015

Wat niemand je verteld... Deel 5


Gisteren was zo een drukke dag... (Zonder een blogje.) Eerst gaan werken. Dan thuiskomen met kindjes die roepen: 
"Mama is thuis!" Zalig om zo ontvangen te worden! :-) 
Omdat het zonnetje zo verleidelijk aan het glimlachen was trok ik zelf mijn schoenen niet uit, maar ik trok mijn kindjes hun schoentjes en jas aan en ik sloop naar buiten... "Waar gaan we naartoe mama?" Maar al snel hadden ze het wel door aan de weg waarheen we wandelden... Ijsje gaan eten! 
Mensen kijken wel als je als mama met drie kleine kids op wandel bent... Ik ben best wel fier op mijn drie blonde hoofdjes. Ze zijn meestal wel braaf en luisteren goed. Al zijn het ook grote deugenieten hoor! 
Ijsjes mini plaatjes

Na een kleine wandeling en vier ijssnorretjes trok ik me keilang terug in de keuken. Gehaktballetjes met zelfgemaakte tomatensaus, samen met verse worteltjes en puree. 
Net toen onze 6 buikjes weer knorden van de honger stond mama klaar met een heerlijke maaltijd. 
Knus neergeploft in de zetel met een ronde buik en voor we het wisten was het alweer slaaptijd... Zo is de dag gisteren snel vervlogen, maar die kleine momentjes zijn toch altijd zo bijzonder. 

_____________________________________________________



Wat niemand je verteld …

maar toch is het écht zo in ons leven! Deel 5

Kinderen… We stoefen tegen elkaar op. We vergelijken ons te pletter. Mijn kind heeft dit eerst… Oh, mijn kind kan dit al… Foto’s vliegen op het internet. En iedereen doet bewust of onbewust mee met de populaire hype. 
Ik vind: ieder kind zijn eigen tempo, en hou toch je gezinsleven privé. Dat kan allemaal wel in de wereld gesmeten worden. Maar heeft je kind het moeilijk op school, dan gaan we als er iemand vraagt: “Hoe doen ze het op school?” Echt niet gaan uitroepen dat er een van je kinderen extra begeleiding nodig heeft om er te geraken. Want als er een slecht rapport is, daar zie je niemand mee in de lucht zwaaien hoor.

Ja, wij hebben vier! kinderen. En ik kan echt zo van hun genieten! Maar ik zal moeilijk tegen iemand opbiechten: de moment dat ik in de zetel plof nadat ik ze ’s avond in bed gelegd heb, ik echt pompaf ben. Ik even naar adem moet happen. Ik wou echt dat ik nog de energie had van die 4jarige!
We zien ze zo graag hoor, maar soms zijn er ook wel eens momenten dat we de greep van Homer op Bart Simpsons willen uitvoeren. Natuurlijk doen we dat niet, maar ik denk dat elke ouder wel zo eens een flip dagje heeft dat we daaraan denken. Om nadien in die blauwe kijkers te kijken en weer helemaal voor ze te smelten... Of als ze afkomen met een tekening "voor mama" met een hartje op... 

- Fiere Mama - 


vrijdag 25 september 2015

Wat niemand je verteld ... Deel 4


Wat niemand je verteld …
maar toch is het écht zo in ons leven! ( Deel 4 )

Geld, loon, onze specifieke inkomsten. Mensen hebben het niet over hun financiële toestand, 
maar stoefen over wat ze hebben... dat kunnen ze wél!
Ik durf niet tegen iedereen toegeven hoor dat ik niet elke week op restaurant kan gaan eten. Als ik weer eens mensen bij elkaar hoor vertellen dat ze gaan shoppen zijn om een hoop kleren of nieuwe schoenen van over de 100€. Nee, dat kan ik niet. Als je ze dan honderduit hoort stoefen over merkkleren, de dure winkels waar ze langsgaan of die ene handtas die zoveel gekost heeft… Ik ben blij als ik al eens nieuwe schoenen koop of nieuwe kleren om mijn outfits te fleuren. En dat is zeker niet elke week zo hoor.


Als ik eens een complimentje geef over de prachtige glinsterende juwelen die iemand aanheeft. Dan meen in dat echt dat ik het mooi vind! Maar dan denk ik aan de mega dure juwelen van Victoria ofzo… Ik had zo ooit bij een voorstelling een halsketting aan van over de 120€ ! Dan dacht ik: dit zou ik kopen voor op mijn jurk als ik ga trouwen. Ik ben dan naar huis gegaan met een simpele ring van 10€ , ik vond hem echt mooi en ik voelde me er echt goed bij. Ik kon het me niet permitteren om een rekening aan te gaan van 150€ of méér. Mijn bankrekening zou tranen gesnoten hebben in haar zakdoek, lol! Ai, ik lach ermee. Weet je waarom? Ik heb net op de markt verschillende oorbellen gekocht, in de winkel een mega lange ketting. Voor samen nog geen 6 euro. Ik kwam in ons stamcafé en mijn vriendin daar kon amper geloven dat al dat mooi’s echt niet veel hoeft te kosten. Ik vertelde haar dat ik zo mijn eigen juwelen maakte. Toen ik wees op mijn zelfgemaakte oorbellen met hartjes reageerde ze met veel oohhh en aaahhh’s wat mooi! J Ruim een kwartiertje was ze weg, en omdat ik toevallig net nieuwe knutselspullen had gekocht, lag toen ze terugkwam op de toog voor haar een nieuwe zelfgemaakte ketting met vlinder. Het was de eerste keer dat ik iemand zo blij gezien heb met zo een simpel zelfgemaakt cadeautje van mij. Ik kreeg een dikke knuffel en nog een dikkere smakkerd op mijn wang! Ik mocht hem meteen rond haar hals hangen, en ze heeft de hele dag ermee rond gezwierd… Zo zie je maar, het hoeft echt geen fortuinen te kosten voor iets moois! En zo is het nog meer uniek ook! 

- Teigetje Silvy -